ความเห็น: The 4-Imidazolecarboxaldehyde (III) may be readily converted to the 2-n-Butyl-4-imidazolecarboxaldehyde. Following the general procedure of Example 15 ... Racecadotril is an antidiarrheal drug with an original mechanism of action: the inhibition of enkephalinase. This produces an increase in the levels of ...Aphrodisiac properties of Tribulus Terrestris Extract (Protodioscin) in normal and castrated rats. Gauthaman K, Adaikan PG, Prasad RN....
แถบทับลานก็พาพวกเรามาหยุุดที่ลำห้วยกว้างประมาณ ยี่สิบเมตร ที่มีขบวนรถกลุ่มเพื่อนไพร จอดออกันอยู่ที่ริมลำห้วย มาถึงตอนนี้ โดยประสบการณ์ของ ผมบอกได้เลยว่าเอาแล้ว เส้นทางเถื่อน วังมะนาวนี้ได้ทักทาย พวกเราแล้วโดยภาพข้างหน้าที่ผมเห็นเป็น 106 คันโตของน้องเอ็มที่ตะแคงขวา อย่างน่ากลัวจนต้องให้เพื่อน ๆอีก 2 คนขึ้น ไปยื่นถ่วงอีกข้างเพื่อไม่ให้ตัวรถ พลิกกลับลงมายังสายน้ำที่อยู่ด้านล่าง โดยอุปสรรคนี้เป็นร่องลึกขนาดยาง 35 จมหาย ความชันของตลิ่งที่สูงประมาณ 2 
เมตร กว่า ๆ เป็นคันดินขวางหน้า ให้รถทุกคันที่จะ เข้าไปข้างใน ต้องวินช์ผ่าน ไม่ว่ารถ คันนั้นจะติดอุปกรณ์อะไรที่มนุษย์สร้างมาก็ตามที มาถึงตอนนี้ทุก ๆ คันต่างพากันทะยอยวินช์กันขึ้นไปเรื่อย ๆ ทีละคัน จนมาุถึงรถ มิตซูบิชิ สตราด้า ของคุณอัศวินนั้น ที่ต้องเสียเวลาไปพักใหญ่เมื่อสายสลิงวินช์ นั้นขาดถึงสองหนติดต่อกันที่จุดนี้ ถึงได้เริ่มเดินทางกันต่อเข้าไปเรื่อย ๆ ซึ่งก็อย่างที่คิดว่าเพียงแค่กิโลกว่า ๆ เส้นทางนี้ก็พาเรามาถึงลานกว้างริมเวิ่งน้ำที่มี ป่าไผ่ขึ้นเป็นหลังคาล้อมรอบเราทั้งหมด อุปสรรคข้างหน้าเป็นร่องวี ที่มีให้เลือกถึงสองร่อง ร่องแรกซ้ายมือ น้องเอ็มได้ลง 
ไปวัดระดับก่อน เป็นคันแรกก็ถึงได้รู้ว่าร่องนี้น้ำลึกประมาณเมตรกว่า ๆ เห็นจะได้เพราะขนาดยาง 35 นั้นไม่มีให้เห็นแล้ว โดยความลึกของร่องโคลน นี้ขึ้นมาถึงประมาณ ครึ่งกระบะหลัง หรือระดับลิ้่นปี่เห็นจะได้ เท่านั้นแหละบรรดาสมาชิกทั้งหลาย พากันไปเลือก เอาร่องขวาที่เป็นร่องวีเหมือนกัน แต่ก็ต้องวินช์ขึ้นไป เหมือนกันด้วยความชัน ขององศาในร่องนั้น ถึงตรงนี้ที่ เจ้าเ๋ก๋าลัดและนายศร ที่ตามมาทีหลังก็ตาม เข้ามาทันกันที่ร่องนี้ โดยพวกเราก็เดินหน้ากันต่อไปเป็นอุปสรรคต่อไปที่เป็น หุบลึกลาดลงไปประมาณ 15 เมตรเอียงประมาณ 45 องศา ที่มีร่องลึกเป็นแอ่ง ให้เห็นอยู่ด้านล่าง ถึงตอนนี้ต้องเลือกลาย ซ้ายชิดแนวไผ่ถึงจะผ่าน ไปได้โดย ไม่ต้องวิืนช์ เส้นทางตอนนี้ทำให้ขบวนพวกเราต้องแบ่งออกเป็นส่วน ๆ เืพื่อแก้ปัญหา ของแต่ละคันได้อย่างคล่องตัว เสียงวิทยุสื่อสารเริ่มดังกันระงมหลังจากเงียบเสียงกันไปนาน 
เสียงเรียกหาคนบอกไลน์กันวุ่นวายไปหมด เมื่อบรรดานักขับออฟโรดทั้งหลายเริ่มสิ้นท่า เมื่อมองไม่เห็นเส้นทางข้างหน้าใน ระยะ 3 4 เมตรได้ รู้แต่ว่าเส้นทางช่วงนี้ต้องวิ่งไปบนหินก้อนโต ๆ ที่มีอยู่เต็มเส้นทางบางก้อนที่ต้องปีนข้ามนั้นหมดสิทธ์ เลยสำหรับรถที่ไม่ได้ยกสูงมา บางก้อนก็โตเกือบเมตรเห็นจะได้ต้องใช้ทักษะปีนป่ายหินกันเต็มที่ ไหนต้องระวังไม่ให้ตัวถัง ต้องไปเบียดกับต้นไม้ที่ขึ้นชิด ริมร่องล้อทั้งสองข้าง บางจังหวะต้องวิ่งผ่านเนินเอียงประมาณ 30 องศาที่มีต้นไม้ขนาดย่อม ๆ ค่อยรับทุกคันที่เป๋เอียงลงมาจากเนินเอียง เสียงหนามเล็บเหยี่ยวที่แข็งและคมเหมือนใบมีดโกนนั้นขีดกระทบเส้่นทาง 
ตัวถังทุกคันด้วยเสียงแหลมยาวนับจากหน้ารถยันหลังรถ โดยทิ้งไว้ให้เห็นเป็นรอยขีดลึกถึงตัวถังเหมือนใครเอามีดมากรีด รถ ไว้อย่างไรก็อย่างนั้น เลือดซิบ ๆ จากแผลหนามบนผิวกายเรื่มปรากฎให้เห็นกับใคร หลาย ๆ คนที่ไม่ระวัง มาถึงตอนนี้ ยิ่งลึกเข้าไปเท่าไร เส้นทางยิ่งลำบากเท่าันั้น ป่ารกชัฏ หินก้อนโต เนินเอียง มีให้ได้ลองทุกรูปแบบ ร่องทุกร่องเป็นร่องวี โดยสภาพภูมิประเทศที่เป็นเนินเขาสลับซับซ้อนกันไปมา แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ตอนนี้แทบจะไม่สามารถส่องทะลุม่าน แพรไพรลงมาเส้นทางเถื่อนนี้ได้ เจ้าหนูขาวของผมต้องเปิดไฟหน้าในบางครั้งทั้ง ๆ ที่เป็นเวลาเพียงห้าโมงเย็นเท่านั้น เสียงวิทยุแว่วหลังมาว่า ถึงตอนนี้เราจำเป็นต้องทิ้งรถสตาด้าของคุณอัศวินไว้กลางทางก่อนที่รถจะพังมากไปกว่านี้ สำหรับ เส้นทางเถือนวังมะนาวช่วงนี้ รถทุกคันต้องพร้อมเต็มที่จริง ๆ สำหรับทริปนี้ จนผมพ้นแนวป่าทึบออกมาได้นั่นแหละถึงเรื่ม หายใจได้ทั่วท้องมากขึ้นเมื่อออกมาเจอแนวป่าโล่งสุดลูกหูลูกตาที่มีร่องน้ำซับเพียงไม่กี่ร่องให้ต้องระวังไม่งั้นมีสิทธิจมปลัก อยู่อย่างนั้นแน่ จนเกีอบหกโมงเย็นนั้นแหละั เจ้าหนูขาวอันเป็นคันนำของชุดแรกในกลุ่มบูรพาออฟโรดถึงได้มาถึง ลานโล่งใต้ซุ้มไผ่ที่กว้างขวางสามารถจอดรถได้หลายสิบคัน อันมีสายน้ำเชี่ยวแต่ไม่ลึกกว้างประมาณ เกือบยี่สิบเมตรเป็นรางวัลสำหรับการเดินทางในเส้นทางเถื่อนวังมะนาวหนนี้ 
เราด้วยแก้วใบใสที่เต็มไปด้วยน้ำใจสีอำไพสำหรับมิตรภาพสองกลุ่มที่ยึดเหนียวแน่นกันมานาน บรรยากาศแค้มไซท์ คึกคัก กันพอสมควร หลายคนเริ่มเตรียมกางเต็นท์ กางฟลายชีตเพื่อป้องกันฝนที่อาจจะตกมาในค่ำคืนนี้ พี่รสและพี่เข้มพากันช่วย หุงข้าวทำอาหารเผื่อเอาไว้สำหรับเพื่อน ๆ ที่จะทะยอยกันเข้ามาในคืนนี้ บางทีก็แว่วได้ยินเสียงพวกเค้าแว่วมาแต่ไกล เสียงวิทยุสื่อสารที่เราเปิดไว้แว่วดังไม่ขาดระยะ ลุ่มน้ำซับก่อนถึงที่พักที่เราเข้ามากันได้ ตอนนี้ได้ข่าวว่าเป็นอุปสรรคให้ กลุ่มหลัง ๆ เสียแล้ว เสียงร้องขอความช่วยเหลือระหว่างกลุ่มย่อยนั้นเรียกหากันตลอดจนเกือบสามทุ่มนั่นแหละพวกเราถึง ได้เข้ากันมาได้หมดนับจากเวลาเทียงวันที่เริ่มกันเข้ามา ค่ำคืนนี้พวกเรานั่งคุยกันถึงอุปสรรคในระหว่างวันที่ผ่านมา ทุกคน พากันไปอาบน้ำฉ่ำเย็นในลำห้วยด้านล่าง ละอองฝนที่ถูกพัดพามาโดยสายลมเย็มของขุนเขากลางผืนป่าทับลานทำให้ พวกเรานั้นมีความสุขยิ่งนัก ฟลายชีตผืนโตถูกกางไว้พรักพร้อม อาหารรสเยี่ยมจากโรงครัวบูรพามีพร้อมอย่างเต็มที่ พี่ตุ๋ม คุณหนึ่ง พี่นาย และเจ๊รสไม่ทำให้บรรดา Hardcore ผู้หิวโหยทั้งหลายผิดหวัง จนเกือบเข้ายามสามนั้นแหละใคร ๆ หลาย คนถึงเข้านอนรวมทั้งเนว์กิติมศักดิ์ของผมด้วย 
สองตัวจี๊ดของบูรพาออฟโรด ต่างพากันซ่อมเคียงข้างกัน ไม่มีใครน้อยหน้าใคร ส่วนบรรดา ซามูไรขาวคันโตสีขาวของบูรพาทั้งหลายไม่ต้องพูดถึง เจ้าของต่างพากันยืนทำตาปริบ ๆ เพราะไม่รู้จะทำอย่างไรกับตัว ถังที่ถลอกปอกเปิกไปทั้งคัน นี่ยังไม่ต้องพูดถึงขาออกที่จะต้องเจออะไรอีกบ้าง ส่วนโรงครัวบูรพาตอนนี้กลับมาคึกคักอีก 
ครั้งด้วยข้าวต้มร้อน ๆ พร้อมกับ ข้าวหอม ๆ หรือแม้แต่กาแฟ กับขนมปังก็เลือก กันกินตามอัธยาศัย น้ำในลำห้วยถูกตักตวง ใส่ขวดกัน ไปเกือบทุกคันเหมือนกับ รู้ว่าขากลับนี่หนักแน่ เหมือนขาเข้่า หลังอาหารเช้าผ่านพ้นไป พวกเราปล่อยรถออกกัน ไปเป็นชุด ๆ ทะยอยกันออกๆไป กลุ่มแรกทีมช่างนำทีมโดย พี่โช๊ติ นายศร และคุณเหน่งออกไปก่อนเพื่อไปซ่อมรถ คุณอัศวินที่จอดทิ้งไว้กลางป่า ส่วนกลุ่มสองพี่ศักดิ์และพี่กุ้งออกไปพร้อมกับ เต่า ปลาแมนเพื่อไม่ให้ระยะขาดตอน ส่วนกลุ่มผมที่ออกเกือบสุดท้าย ทิ้งพี่เป๊ยก สามร้อยยอดเอาไว้กับ พี่จั๊บ เพื่อนไพรซึ่งแน่นอนเป็นคันที่พร้อมที่สุดในคัน สุดท้าย และก็เป็นจริงอย่างที่ผมทราบมาว่า ลุ่มน้ำซับตอนนี้สาหัสเสียแล้ว ม้ากระโดดของเราต้องวินช์กันพักใหญ่กว่า จะดึงขึ้นมาได้ ขาออกเส้นทางลื่นกว่าขามามาก เพราะฝนที่กระหน่ำมาเกือบทั้งคืน เนินเอียง หลายเนินทำให้เจ้าหนูขาว ต้องแถลงไปข้างทางบ่อยครั้ง เบียดต้นไม้เป็นว่าเล่น พี่เธนศของเราต้องเสียกระจกเก๋งเกียกันโปรดก็ตอนขาออกนี่แหละ 
ขอออกนี้วินช์หลาย ๆ คันต่างพากันพังกันไปตาม ๆ กัน เพราะสภาพการใช้งานที่หนักหน่วงตลอดเส้น ทางขาออกที่หนักว่าขาเข้าด้วยผลกระทบจากสายฝนเมื่อคืนที่ผ่่านมา หลายคันเริ่มวิ่งได้เพียงสองล้อหลังไม่ว่าจะเป็นการ จากไปของ Limited slip แบบตัวหนอนของ นายแจ๊คที่พังกระจายไป หรือ ประกับฮับล๊อกของ จิงโจ้ป่าที่ขาดกระเด็นไป เต่าดอยของพี่แดงก็ต้องจอดซ่อมแทบทุกครั้งที่หยุดรถ หรือ S-Link ของคุณเหน่งที่ต้องขาดกระจายเื่มื่อลงร่องลึกก่อน ข้ามลำห้วยสุดท้ายเมื่อขาออก เราใช้เวลากันนานกว่าขาเข้า กว่าผมจะออกมาถึงหน่วยที่ทำการได้ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่ม ทั้ง ๆ ที่ออกมาตอนไม่สายมากนัก สำหรับทริปนี้จัดเป็นทริืปที่ โหด มัน ฮา อีกทริปหนึ่ง อีกทั้งมิตรภาพสองกลุ่มใหญ่ที่ เอ่ยปากกันชักชวนกันร่วมทริปใหม่กันอีกในเวลาอันใกล้ สำหรับทริปมันส์ๆ ที่วังมะนาวกลางผืนป่าทับลานนี้ต้องจบลงเพียง เท่านี้ เอาไว้พบกันใหม่ทริปหน้าครับ