ทริปการกุศลครั้งนี้เป็นการร่วมมือร่วมแรง และร่วมใจกันหลายหลุ่ม
ไม่ว่าจะเป็น กลุ่ม เทคนิคอาสา กลุ่มบูรพาออฟโรด กลุ่มแก้เลี่ยน
กลุ่ม ปู กำหมุน และกลุ่มอื่น ๆ อีกมากมายที่ล้วนนำพาน้ำใจไมตรีให้กับ
ผู้ยากไร้ ในถิ่นธุรกันดารเฉกเช่นครั้งนี้
หน้าบันทึกครั้งนี้เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของทริปนี้ที่บอกเล่าผ่านในช่วงเวลาและสถานการณ์ของกลุ่ม
บูรพาออฟโรดที่ร่วม เดินทางด้วย โดยที่ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ไม่สามารถบอกเล่าได้หมดโดยตัวอักษร
แต่ยังคงเป็นบันทึกความทรงจำให้กับทุกคนที่ ร่วมเดินทางในแต่ละด้านที่แตกต่างกัน
พวกเราเริ่มเดินทางกันในตอนเช้า ของวันที่ 10 สิงหาคม กันทั้งหมด
5 คันมุ่งสู่ น้ำตกป่าละอู โดยใช้เส้นทาง เพชรเกษม เช่นเคย
พวกเราแวะซื้อเสบียง
อาหาร เครื่องดื่ม กันที่ ตลาดสดชะอำ ก่อนที่จะเลี้ยวขวาแยกเข้าสู่
น้ำตก ป่าละอู ที่ต้องวิ่งเข้าไปข้างในอีกกว่า 60 กิโลเมตร
พวกเราไม่ได้ขึ้นไปสัมผัสความสวยงามที่เลื่องลือของน้ำตกป่าละอู
เพราะด้วยเวลาที่เย็นย่ำเต็มที
แต่พวกเราเลือกที่จะ
กางเต้นท์ พักผ่อนกันริมลำธารด้านล่าง ที่ติดกับบ้านพักเจ้าหน้าที่
ที่มีห้องน้ำ แสงสว่าง และ ธรรมชาติ อันสวยงาม โดยเฉพาะ นกเงือก
กรามช้าง ที่ลงมาต้อนรับพวกเรา อย่างใกล้ชิดเลยทีเดียว
ริมลำธารเย็นวันนี้ไม่มีคนพลุกพล่าน
มากนัก สายน้ำใส ที่ไม่เย็นจนเกินไปนัก กับที่พักกางเต้นท์บน สนามหญ้า
เขียวขจีที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ทำให้ค่ำคืนนั้น เป็นคืนที่วิเศษสุดทีเดียวสำหรับที่พักผ่อนของเราก่อนที่
จะเริมภารกิจในวันรุ่งขึ้น
กลุ่มของเราเคลื่อนขบวนกันตอนเช้าเพื่อไปสมทบกับกลุ่มอื่น
ๆ ที่ โรงเรียนธรรมชาติ ซึ่งภาพที่ผมเห็นคือ จำนวนรถของผู้มา บริจาคนับหลายสิบคับจอดแน่นกันเต็มไปหมดที่โรงเรียน
มีทั้งรถเก๋งป้ายแดง ไปจนถึง ออฟโรดคันโต
เมื่อเห็นว่า ที่โรงเรียนมีคน
เข้ามาประสานงาน ให้ความช่วยเหลืออยู่แล้ว พวกเราจึงเบนเป้าหมายไปที่
หมู่บ้านปากะญอ หรือ ชุมชน ชาวกระหร่างที่มีเส้นทาง ทุรกันดารที่รอความช่วยเหลืออยู่
พวกเราจึงเดินทางย้อนออกมาอีกแค่ประมาณ 3 กิโลเมตร ก็มาสุดเส้นทางที่
ลำห้วยสายเชี่ยว ที่มีความลึก ขนาด 1 เมตร เป็นประการด่านแรกที่คอยต้อนรับอะคันตุกะที่คิดจะเข้าหมู่บ้านชุมชนชาว
ปากะญอ !!!
สายน้ำสายนี้ไม่เป็นอุปสรรคอะไรกับพวกเราที่มีเพื่อนเเดินทางเป็น
Toyota Tiger เดิม ๆ รวมอยู่ด้วย
ขึ้นมาจากลำธารสายแรก
เพียง 300 เมตร ก็มาเจอลำธาร สายที่สอง ที่มีความลึกระดับเท่ากัน
แต่ด้วยลักษณะของลำธาร ที่แคบกว่า และต่างระดับ ทำให้สายน้ำสายนี้มี
ความเชี่ยวกรากมากกว่า ลำธารแรกมากเลยทีเดียว พวกเราทะยอยข้าม กันทีละคัน
เมื่อขึ้นมา ได้เพียง 15 เมตร ก็ต้องมาเจอกันเนินชัน หักศอก ที่รอเราอยู่
พวกเราก็ผ่านเนินนี้กันได้หมด อีกเหมือนกัน และวิ่งลัดเลาะ ไปตามทางแคบ
ๆ ใต้ร่มไม้ที่มีพื้นที่แห้งและแข็ง ไม่ลำบากอะไรมากนัก จนมาเจอกับอุปสรรค
สุดท้ายที่เป็นลำห้วยลึกประมาณ 1.20 เมตร ก่อนที่จะถึงชุมชนหมู่บ้านชาว
ปากะญอ
ลานแคบ
ๆ กลางหมู่บ้านวันนั้นคึกคักยิ่งนัก เด็ก ๆ วิ่งไปมาด้วยความสนุกสนาน
ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม กับท่าที เอียงอายกับ คนแปลกหน้าที่มาเยือน
ของบริจาค จำนวนมหึมา ไม่ว่าจะเป็น เสื้อผ้า อาหาร รองเท้า หนังสือ
สมุด ดินสอ ยารักษาโรค ถูกลำเลียงออก มาวางจนเป็นกองโต
ชาวบ้านและเด็ก
ๆ ออกมาต้อนรับพวกเราด้วย เสียงเพลง เพราะ ๆ กับท่าเต้นสนุกสนาน
ที่มอบให้เราด้วยไมตรี และ มิตรภาพกับ คนต่างเชื้อชาติ และวัฒนธรรม
. พวกเราใช้เวลากันครู่ใหญ่กับการแสดงของเด็ก ๆ และทักทายกลุ่มอื่น
ๆ ที่มาเจอกัน ด้วยวัตถุประสงค์เดียวกัน ก่อนที่จะเดินทางกันออกจากหมู่บ้านอย่างสะดวกราบรื่นด้วยเวลาไม่นานนัก
ขบวนทั้งหมดเมื่อสิ่นสุดภารกิจแจกของการกุศลกันแล้ว
ก็พากันเคลื่อนขบวนออกมา โดยมุ่งหน้าไปยังเขื่อน แก่งกระจานที่ ต้นน้ำเพชร
รีสอร์ท อันเป็นที่พักคืนนี้ ของพวกเรา จำนวน นักท่องเที่ยว มากมาย
ที่มาเที่ยวพักผ่อน สุดสัปดาห์ กันที่ริมเขื่อนทำให้บรรยากาศ เป็นที่คึกคักเลยทีเดียว
ด้วยจำนวน นักท่องเที่ยวที่มากมาย ทำให้พวกเรา ได้แยกออกมาพัก อีกที่หนึ่ง
ริมสายน้ำเพชร ที่ห่างจาก ตัวรีสอร์ทไม่มาก นัก แต่ได้บรรยากาศ
ที่สวยงามอีกเหมือนกัน
หลังจากตั้งแคมป์กันเสร็จ เรียบร้อยแล้ว พวกเราหลายคนก็สนุกสนานกับ
สายน้ำเพชรบุรี ด้วยกิจกรรมต่าง ๆ เช่น ลอยตัวกับสายน้ำไหลด้วยเสื้อชูชีพ
หรือ กระโดดมาจากหอคอย ด้วยสลิงยาวที่มาสิ้นสุดตรงกลาง สายน้ำ
.
อาหารเย็นรสเยี่ยม ด้วยบรรยากาศของเพื่อน ร่วมเดินทางที่รู้ใจ ทำให้พวกเราสนุกสนานกันเต็มที่
เสียงเพลงร้อง เสียงกีตาร์ ทำให้ คืนนี้ได้บรรยากาศที่สนุกสุดยอดจริง
ๆ ก่อนที่วง (เหล้า) จะเลิกราก็ปาเข้าไปเกือบวันใหม่เลยทีเดียว
พวกเราแวะซื้อของฝากในตลาดท่ายาง จากร้านที่ พี่โชติ (ชวนชิม) และมาต่ออาหารเย็นอร่อย
ๆ ที่ ดอนหอยหลอด ก่อนที่จะแยกย้ายกันด้วยบรรยากาศสายฝนพรำ จนทำให้พวกเราทุกคนเย็นสดชื่นไปตาม
ๆ กัน เหมือนเป็นความสดชื่นจากบุญกุศลที่ พวกเราได้มาจากทริปนี้
.
แล้วเจอกันใหม่นะครับ กับทริปใหญ่ ๆ ที่มากมายด้วยน้ำใจเช่นนี้ ผมขอขอบคุณแทนเด็ก
ๆ กระหร่าง บ้าน ปากะญอ สำหรับ ทุกท่าน ทุกกลุ่ม ที่ช่วยให้ทริปนี้สำเร็จไปด้วยดี
ทั้งท่านที่ไปด้วยตัวเอง หรือ ไม่ได้ไป แต่อุตส่าห์ฝากสิ่งของไปด้วย
และ ทุกท่านที่ช่วยประสานงานให้
สำหรับทริปนี้
. สาหวัดดีค่าาา
สาหวั๊ดดีคา
.สาหวัดดีค่า
. สาหวัดดีคะ
.
หนูขาว
13
สิงหาคม 2545